U rodzinnego dawcy nerki wykonuje się badania laboratoryjne pozwalające ocenić czynność nerek, czyli oznaczenie we krwi poziomu mocznika i kreatyniny, wraz z tzw. klirensem kreatyniny, czyli stopniem zagęszczenia tej substancji w moczu w stosunku do krwi, poziom sodu, potasu i innych jonów. Oznacza się też grupę i morfologię krwi, wskaźniki krzepnięcia oraz badanie ogólne oraz bakteriologiczny posiew moczu. Wykonuje się również badania serologiczne w kierunku wirusów zapalenia wątroby typu B i C oraz HIV. Drugą grupą wykonywanych badań są badania obrazowe umożliwiające ocenę położenia, wielkości oraz unaczynienia nerek. W pierwszej kolejności wykonuje się USG jamy brzusznej z oceną morfologii i przepływów w tętnicy i żyle nerkowej metodą dopplera. W celu dokładniejszej oceny nerek, a zwłaszcza ustalenia ilości i dokładnego miejsca odejścia od aorty tętnic nerkowych często wykonuje się tomografię komputerową jamy brzusznej; analogicznie ocenia się żyły nerkowe. Czasem konieczna jest arteriografia, czyli ocena naczyń nerek przez bezpośrednie podanie kontrastu radiologicznego do aorty i tętnic nerkowych przez cewnik wprowadzony przez nakłucie tętnicy udowej. Zwykle wykonuje się też scyntygrafię dynamiczną nerek, która polega na dożylnym podaniu izotopu promieniotwórczego i ocenie wydalania tego izotopu przez każdą z nerek. Ilość promieniowania gamma, któremu poddany jest badany jest znikoma i nie zagraża dawcy. Badania te umożliwiają m. in. podjęcie decyzji, która nerka powinna być pobrana do przeszczepienia. W ramach oceny przedoperacyjnej wykonuje się też EKG i prześwietlenie klatki piersiowej.