Dane dotyczące losów osób, które oddały nerki do przeszczepu dla swoich bliskich pochodzą głównie z ośrodków wykonujących dużo takich zabiegów (np. w Szwecji, Norwegii, Stanach Zjednoczonych) i obejmują obserwacje kilku tysięcy dawców.
Na tej podstawie nie wykazano aby bycie dawcą zwiększało ryzyko rozwoju jakichkolwiek chorób, pod warunkiem, że wcześniej wykonano rzetelną ocenę stanu zdrowia dawcy.
U osób z jedną nerką (np. dawców) wartości ciśnienia tętniczego są nieco wyższe. Przy porównaniu osób z rodzeństwa (z których jedno zostało dawcą) nie stwierdzono różnic w częstości występowania nadciśnienia tętniczego i konieczności stosowania leków obniżających ciśnienie. Dawcom nerek zalecić można ograniczenie spożycia soli kuchennej, co zmniejszy ryzyko nadciśnienia.
Nie stwierdzono także zwiększonego ryzyka rozwoju chorób układu krążenia lub serca, w tym choroby wieńcowej serca w grupie dawców nerek.
U części dawców (około 1/3) wystąpić może niewielki białkomocz, nie ma on jednak tendencji do narastania i nie skutkuje upośledzeniem funkcji pozostawionej nerki.
Wykazano, że dawcy nerki żyją dłużej niż pozostali ludzie z ogólnej populacji. Wynika to z faktu, że są to ludzie dokładnie przebadani i zdrowi. Nie bez znaczenia jest również fakt przebywania pod stałą kontrolą lekarską i szybkiego rozpoznawania chorób i ich leczenia






